Met de moed der wanhoop
September. Met de moed der wanhoop zijnwe onderweg naar Modena. De Po
ligt hoog en droog tussen de dijken en
de mais ligt dood op de velden.
De auto stommelt ongeduldig over
de reparaties aan het asfalt van
regionale wegen. Zullen we ooit
de kerk zien met de marmerleeuwen, ooit
onder de colonnaden zitten en vis eten,
onder de colonnaden witte wijn?
September ’23. Vlaggetjes
om pompstations zonder bediening, silo’s
waar niets beweegt, lege fabrieksterreinen.
Kunnen we zo ooit Modena bereiken?
Is dit de route die we moeten rijden?
Bestolen onderweg naar Modena?
Elf uur. Stoppen op weg naar Modenavoor koffie bij een restaurant waar nog
geen eten geserveerd wordt, koffie wel,
maar je moet betalen in de keuken.
En even verderop een bakkerij
waar ze croissants hebben met chocola
en veel glazuur. We overleggen en
we nemen er twee in een zakje mee.
Als we daarna weer bij de auto zijn,
wachten ze er ons op, een nette rij
goudeerlijke Italianen met
theedoeken en servetten op de arm.
Met lege ogen. Zijn we hier bestolen?
We groeten en we rijden rustig het
parkeerterrein af, dat zich uitstrekt tot
de bosrand, waar de weg linksaf slaat en
daarna rechtdoor, rechtdoor naar Modena.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten