Le vélo III

 Geen idee

Warren Barguil, Julian Alaphilippe en Thomas de Gendt, 18-07-2018

Als de wind naar boven gereden,
Wawa en Juju en De Gendt,
en weer hals-over-kop naar beneden,
zoals ze in de koers zijn gewend.

Meer dan zes minuten gewonnen,
Wawa en Juju en De Gendt.
Maar gewonnen is gauw weer geronnen
wanneer je een wielrenner bent.

Juju is het eerst naar de knoppen,
en De Gendt ziet af als een beest,
Wawa kan nog één heuvel toppen,
maar dan is ook hij er geweest.

En langs het parcours, in de kroegen,
het onbehouwen publiek
met biertjes in bekers van plastic,
slappe grappen en koerspathetiek.

Ze rijden het snot voor hun ogen,
Wawa en Juju en De Gendt -
zo struikel je over de finish,
je heb geen idee waar je bent.

Met petjes van Het Nieuwsblad

Omloop 2019, 16.15

Van de parkeerplaats door het bos omhoog,
door dorre bladeren en modder naar
de top van Geraardsbergen. Daar
kijken we argwanend om ons heen.

De VRT is al gearriveerd:
er staren microfoons, met bont gevoerd,
de kant op waar ze de renners verwachten
en de kapel steekt boven alles uit.

Op de met schijnkasseien geplaveide
paden en paadjes klitten jongemannen
die naar elkaar schreeuwen met koude bekken.
Zelfs in dit lieflijk landschap tiert de wrok.

Maar om kwart over vier slaat vier de klok.
Verderop in de verte gaat gejuich
op dat snel nadert. Bier klotst uit de bekers.
De wolken waaien weg. De lucht trekt blauw.

Waar zit de Lampaert? Fel tegen de hekken!
Voor niets schreeuwen ze zich de kelen rauw.

In de Vogezen

Tdf 2019

Terwijl
het licht vol van hun schouders spat
rijden ze zó 420 watt.

Anus

Giro d’Italia 2019, etappe 3.

De duomo van Grosseto
in stof gehuld. De renners
voeren hun
strategische steekspelen uit.

Vooraan: een front
van mannen die
elkaar observeren.

Binnen kijken ze om,
ontspannen praten
ze met elkaar in vreemde talen.

Achteraan: zo nu en dan
glipt er een uit
de anus van het peloton.

Doodmoe. Of om bidons te halen.

Corrèze

Tdf 10-9-2020

Zoals een bijenzwerm die aan een tak
hangt, rust, alleen intern een diep gebrom
van concentratie – om de zwerm heen vliegen
wachters, bewakers driftig heen en weer,
verkenners die de omgeving observeren –

zo reed het peloton in de Corrèze,
tussen de hagen en de lage heuvels,
langs de vervallen kerkjes: introvert,
geconcentreerd op longen, hart en spieren
en op de werking van de spijsvertering,

terwijl in de periferie de knechten
komen en gaan en de bidons bevechten.

Vuelta 2021, etappe 8

De onderhandelingen zijn
vertrouwelijk.

Tussen de velden, kaal,
van ieder spoor
van oogst ontdaan,

over de lange, lange,
spierwitte weg
- Roglic, Bernal en Mas -

davert de stompe
kop van het peloton
richting de kust.

Bezinning.
Roglic, Bernal en Mas –
wat kost
vandaag
een overwinning?

Verliezers aan de finish in Canale

Giro 2021 etappe 2

Toeristen zijn het, toeristen
op de smalle wegen van Piemonte.
Veel te veel kletsen, eten, hun
bidons leegdrinken. Beetje regen.
Hesje aan, hesje uit. Ze zijn vergeten
wie er vooruit zijn. Ze duwen en dringen
plichtmatig om plekken die er niet zijn.

Dan komen ze over de laatste heuvel.
Gallopin en Ciccone ingelopen,
voor hen uit staan alle rotondes open,
en straten, goed geasfalteerde, brede,
waar ze, aan hun stuur rukkend en met benen
die als bezeten het verzet rondmalen,
hun laatste fietslengtes afdalen:

Verliezers aan de finish in Canale.

Etappe na een solo gewonnen door Taco van der Hoorn.

Of niet

Kuurne – Brussel – Kuurne 2022

Een wriemelende massa mannen
op de kasseien in de Vlaamse heuvels.
Ze wentelen zich in het koude licht
maar laten niet toe dat er zich

vluchters losmaken. Of allemaal samen
over de meet, voorafgegaan door sprinters
die vloeken en schreeuwen en spugen tegen
de bietenbrug, of allemaal, of niet!

TdF 2022, etappe 13, waaiers

Het peloton was zwak, heel zwak die dag,
bij de minste of geringste tegenslag,
zijwind of stijgingspercentage, zag
je steeds weer, keer op keer, dat de boel brak.

Voorin: grimassen, tanden op elkaar,
razendsnel copulerende pedalen,
maar in de laatste waaier, achteraan,
schreien boze jongens hete tranen.

Ze worden in het veld achtergelaten.

Alpecin-Fenix

1.
Mathieu, met priesterlijke waardigheid,
op zijn zadel gezeten aan de start
van de Amstel Goldrace 2022.

Die wrede mond, gemaakt om half-
gaar lamsvlees te verslinden, lacht meewarig.
Van meegevoel is hij echt niet gespeend,

en ook gemeend, maar in het peloton
en in de kopgroep kent hij geen genade.

2.
De koers is hard. Bij elke uitlooppoging
en elke hergroepering kijken er
cameraogen mee. De renners zitten
tandenknarsend over hun stuur gebogen:

het voelt alsof ze masturberen voor
een wand van spiegels, maar de kleine dood
blijft halverwege steken in hun schoot.

3.
Ook verder verloopt niets zoals gepland.
Mathieu manifesteert zich niet. Zijn vader
(het haar nog steeds rechtop, zo grijs als staal,
al is het dan misschien wat dun geworden
in vergelijking met zijn gloriejaren),

als hij begrijpt dat er vandaag geen eer
valt te behalen, antwoordt niet op vragen,
tot uren en uren na de finale.

TdF 2023, Herhaling

Met een sigaret in de mondhoek
en een gebalde vuist, schreeuwt hij

naar de koplopers. En dan weer naar binnen
in het café, waar hij zijn koffie koud
heeft laten worden en waar op

een kleuren-tv alles wordt herhaald.

Kopgroep

TdF 2025, etappe 3

Applaus in,
applaus uit.

Vanuit de drone

27 juli 2025

Mieren zijn het, mieren
in circuskleuren, over
de straten van Parijs,

bocht om, bocht om,
en als ze strijden
is het waar mieren over strijden
in hun seizoen.

Het onbekende doel.
De korte koorts waarin ze met
hun krachten smijten.

In de regen

Elegie 2025

Fietsen in de regen van de Primavera.
Het gras is groen maar de bomen zwart en kaal
en de renners dragen grijze regenpakken.

Fietsen in de regen, de lente is nog ver,
en de kilometers langdradig onder de wielen,
want wat hebben ze te bespreken?

Wie wil er renner zijn, wie wil er in de regen,
met de kin in de kraag, over de lang-
gerekte industrieterreinen, door druipnatte dorpen,
langs jachthavens en cruiseschepen die
sinds jaar en dg zijn opgelegd, wie wil

er in de regen naar San Remo rijden?

22-03-2025 voor de middag, later klaart het op, de finale is ongeëvenaard.

Omloop 2025

Het bos van duizend takken

Het bos van duizend takken op
de horizon en dunne kerktorens
waaroverheen vals zonlicht glijdt terwijl

het elders regent en de renners
zijn doornat en verkleumd – het peloton
beklimt de einder en daalt dan weer af

naar waar het geometrische landschap
zich weer onverschillig over hen ontfermt.

Zwarte sneeuw

15-08-2026, I.M. Finlay Tarling

De dood rijdt altijd
mee in de koers. De renners,
soms zien ze
een donkere schaduw
tussen de wielen of
er rijdt een wolk voor de zon.

Ze denken: het is de vermoeidheid,
de uitputting, de zwarte sneeuw
die zich gewoonlijk
alleen vertoont aan
het eind van een sprint.
Ze nemen
een winegum.

De dood
rijdt altijd mee in de koers.

TdF Femmes

2026

Langs de pokdalige platanen schuiven
de met reclames volgeklitte dames,

zoete parkieten van de koers, ze druipen
in de mediterrane hitte van

het zweet, en als ze willen praten, slaan
hun stemmen over, o, de dood, de dood,

de arme dood die ze moeten doorstaan!