TGV
Overal om ons heengepraat en
gemaakt, zacht lachen en
gerinkel van glas.
Met een klap
stort de trein zich in zijn echo.
Parijs
vlucht panisch op ons af.
Metrolijnen
We trekken haastig metrolijnen overde stad, het potlood krast van oost naar west
van noord naar zuid over de plattegrond.
Rive gauche, rive droite, de plaatsen zijn
nauwelijks van elkaar te onderscheiden.
Montmartre is identiek aan Auteuil
en Malakoff verschilt van Montparnasse
alleen door borden die de naam bewijzen
en door onze aan- of afwezigheid.
Onvervulde verlangens
Op de kade van de Seine,hier lopen geen verliefde mensen, er
staan auto’s geparkeerd.
Een jongeman drinkt
uit een fles Perrier-water.
Maar de werkelijkheid
is zo gecompliceerd!
Oude fabrieken, schuurtjes
overgroeid met bruidsluier.
Een doolhof van
onvervulde verlangens.
Pont Neuf, bij de kiosk
De stoep staat vol Noord-Afrikanen, diehier met gebreide mutsjes goede sier
maken, en jongens die vanuit hun dorp
stijf op de evenaar met tassen van
kunstleer naar Frankrijk zijn getrokken. Op
hun toewijding valt niet veel af te dingen,
al schrikt hun vrolijkheid ook klanten af.
Alles beweegt. Een grijze stadsbus glijdt
voorbij. Motoren ronken chocola.
Op het gras wordt een feestmaal aangericht:
beroepsvoetballers aan een lange tafel,
die döner eten en grijnzend hun kin
afvegen, in een onwaarschijnlijk licht.
Duizend tijdschriften tonen hun gezicht.
Betalen
Parijs. De stad is ontoeschietelijk.De jonge moeders die op het gazon
van het Parc des Buttes Chaumont
tussen het plastic speelgoed zitten, zijn
koket maar tegelijk afwerend, en
de groepjes pubers die zich aan de rand
van de vijver vermaken lijken ook
beslist niet van plan om Engels te praten.
We houden ons angstvallig aan de paden,
tussen de voorjaarsbloemen die nog niet
zijn uitgekomen en de rozenstruiken.
Later, iets drinken op een stadsterras.
De obers kijken alleen maar naar elkaar.
Ik leg wat euro’s neer en pak mijn bon
en houd een onbeschaamde glimlach klaar.
Beelden
Wanneer het om pompeuze rotzooi gaat:Parijs gooit hoge ogen. Sacré Coeur,
Pantheon, Invalides, bijna niet
te overtreffen, denk je. Maar intussen,
zo makkelijk ben je er niet mee klaar,
want, hier! in onverwachte hoeken, in
stoffige bosjes bij het Louvre, tussen
taai struikgewas, achter saai metselwerk,
knielen gedienstig beelden van Maillol,
bereid om al je boosheid weg te kussen.
Montorgueil, fête du 30 juin 1878
1 juliVlaggen en wimpels, kleurig maar
kletsnat. De straat bezaaid
met de restanten van het feest.
Honden drentelen tussen de pamfletten.
Boven, de kinderen liggen als kleine vlaggen
in bed, hun kleren op de grond zoals
ze er zijn uitgestapt; het laken
is in een wrong gedraaid,
hun mond halfopen.
Wanneer de ochtendwind hun haren aait,
speelt er een kleine glimlach om hun lippen.
Naar aanleiding van een beroemd schilderij van Monet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten